Ebeveyn Rehberi
Bu masallar çocuklara ne hissedeceklerini söylemek için değil,
hissettiklerini fark etmelerine eşlik etmek için yazıldı.
Bu sayfaları okurken fark edebilirsin: Küçük Tırtıl'a sorulan sorular
aslında sana da soruluyor.
Her bölüm için 3 basit adım
Her Bölüm İçin
Bu bölümde anne ve baba çözüm sunmuyor, soru soruyor. Siz de aynısını yapın. "Korkma" demek yerine "Ne hissediyorsun?" deyin. Cevabı bilmek değil, sormak yeterli.
Şu an hayatınızda bakmaktan kaçındığınız bir gölge var mı? Küçük Tırtıl'ın cesareti sadece çocuklar için değil.
Üzüntüyü hemen geçirmeye çalışmayın. "Bazen ışık dinlenir" mesajı çok güçlü — üzgün olmak geçicidir, ama bastırmak gerekmiyor. Çocuğun üzüntüsünü kabul edin.
Siz hiç karanlığın içinde bir güzellik buldunuz mu? Zorlu bir dönemin size ne öğrettiğini düşünün.
Bu bölümde kimse yardıma koşmuyor — çocuk kendi yolunu buluyor. Bu kasıtlı. Bazen en büyük hediye, hemen yardım etmemek ve çocuğun kendi içine bakmasına alan açmaktır.
Çocuğunuza ne zaman alan açıyorsunuz? Ve ne zaman çok erken müdahale ediyorsunuz?
Bu bölümde anne ve baba "Aferin" demiyor. Bu çok önemli. Başarıyı onaylamak yerine, çocuğun kendi içindeki hissi keşfetmesine bırakın. "Nasıl hissettirdi?" sorusu "Aferin"den çok daha güçlü.
Siz çocuğunuza dış onay mı veriyorsunuz, yoksa iç keşfe mi alan açıyorsunuz? İkisi arasındaki fark büyük.
Kıyaslama çocuğun dışından geldiği kadar ebeveynden de geliyor bazen. "Bak kardeşin nasıl yaptı" cümlesi masum görünür ama derin iz bırakır. Bu bölümü okuduktan sonra bir hafta boyunca kıyaslama yapmamayı deneyin.
Siz de kendinizi başkalarıyla kıyaslıyor musunuz? Çocuklar bizi izliyor — sadece söylediklerimizi değil, nasıl yaşadığımızı da.
"Babanın 'Bakmaya devam edebilir misin?' sorusu dört yaşındaki bir çocuğa da bir şey söylüyor, otuz beş yaşındaki bir ebeveyine de."Ayışığı Patikası · Küçük Tırtıl'ın Dünyası